Jakiś czas temu mój osobisty "facet po przejściach" wyznał mi po pijaku, iż jest pewien, że nigdy nie pokocha mnie równie mocno jak synka z poprzedniego małżeństwa.
Następnego dnia po południu, widząc, że snuję się z kąta w kąt i pochlipuję, rzucił na pocieszenie:
"Nie martw się, ciebie też kocham...", a gdy już się zdążyłam rozpromienić, uzupełnił:
"... na swój sposób..."
Pokłóciłam się z moim synkiem.
On w rewanżu nasikał mi do herbaty.
Zerwał ze mną chłopak, z którym spotykałam się od ponad roku.
Nie spodziewał się, że jestem "taka łatwa".
Zaproponowałam, że moglibyśmy przeżyć w Walentynki swój pierwszy raz.
Mamy po 21 lat.
W niedzielę, po obiedzie zaczął mnie dziwnie boleć brzuch.
Wydawało mi się, że to z przejedzenia, więc nie przejmowałem się tym za bardzo.
Jak zawsze na 18 całą rodziną wybieramy się do Kościoła.
W pewnym momencie Mszy miałem strasznie silny odruch wymiotny.
Nie wytrzymałem...
Zwymiotowałem na środku Kościoła...
Stałam na przystanku.
Zobaczyłam, że stojący niedaleko chłopiec wyciągnął papierosy i zaczął palić.
Był niewysoki, wyglądał na ucznia podstawówki, więc podeszłam do niego i powiedziałam "Nie pal bo nie urośniesz".
Kiedy się odwrócił, okazało się, że to karzeł.
