Dowiedziałam się, że jestem w ciąży i ze wzruszenia się popłakałam, bo lekarze już dawno temu orzekli, że nie mam szans na dziecko.

Mój mąż, wielki chłop też się pierwszy raz w życiu popłakał - bo jemu jest dobrze bez dzieci, i wcale nie chce potomka.

Na imieninach teściowej podzieliliśmy się z rodziną radosną nowiną.

Spodziewamy siÄ™ drugiego dziecka.

Radości nie było końca, tylko szwagierka siedziała jakaś tak skrzywiona.

Mąż ją zapytał wprost co się dzieje, a ona urażonym tonem zwróciła nam uwagę, że mogliśmy to z nią skonsultować, a nie wyskakiwać z czymś takim tuż przed jej weselem.

Nie wiem czy powinna nam było udzielić błogosławieństwa, czy dać pozwolenie na spłodzenie dziecka, ale to dość absurdalna reakcja tym bardziej, że wesele jest za 11 miesięcy!

Dwa tygodnie temu zapytałam faceta, z którym jestem od paru lat czy jest gotowy na założenie rodziny.

Od tego czasu nie miałam z nim kontaktu.

Wysłał mi tylko, że wyskoczył mu nagły wyjazd służbowy i da znać jak wróci.

Nie miałam pojęcia, że ochroniarze w lokalnym centrum handlowym również jeżdżą w delegację.

Mój mąż nie może znaleźć pracy od tak dawna, że kupił sobie wczoraj na promocji nową piżamę.

Teraz ma piżamę na noc, i na dzień do chodzenia po domu.